Philippa Gregory "Trzy siostry, trzy królowe"

Philippa Gregory „Trzy siostry, trzy królowe”, Książnica 2017, ISBN 978-83-245-8263-1, stron 472

Małgorzata Tudor jest najstarszą córką i drugim dzieckiem króla Henryka VII i Elżbiety z Yorków. Od zawsze wiedziała, że jej przeznaczeniem jest małżeństwo, które jej rodzicom, a przez to całej ojczyźnie, przyniesie polityczne sojusze. Wybrano dla niej Jakuba Czwartego, króla z dynastii Stewartów, a związek z nim ma być gwarantem pokoju na angielskich i szkockich ziemiach. Małgorzata jest przekonana, że z woli Boga będzie znakomitą królową, na pewno lepszą, niż Katarzyna Aragońska, hiszpańska infantka, która poślubiła jej starszego brata, Artura; a już na pewno wspanialszą, niż młodsza siostra, Maria. Żadna z nich, a już Małgorzata w szczególności, nie przypuszcza, jak wielkie podobieństwo losów je czeka. Miłość, nienawiść, niepewność własnej przyszłości, zawiść, zdrady – to wszystko przed nimi.

Philippa Gregory "Nobliwy proceder"

Philippa Gregory „Nobliwy proceder”, Książnica 2016, ISBN 978-83-245-8220-4, stron 392

Zbliża się ostatnia dekada XVIII wieku. Kobiety w Wielkiej Brytanii nadal nie mają zbyt wielkiego pola manewru, jeśli chodzi o życiowe role. Frances Scott, bratanica barona, po śmierci swojego ojca, pastora, który nie zabezpieczył córki na przyszłość, ma dwie możliwości: wyjść za mąż albo podjąć pracę guwernantki, licząc przy tym na wsparcie dalszej rodziny. W świecie arystokracji nie jest szczególnie dobrą partią, dawno przekroczyła trzydziesty rok życia, ale jest ktoś, dla kogo może stać się środkiem wiodącym do wyższego celu. To Jozjasz Cole, właściciel trzech statków, handlujący cukrem i rumem kupiec z Bristolu. Frances przyjmuje jego oświadczyny, a umowa małżeńska przypomina bardziej umowę w interesach: panna Scott ma wnieść do tego związku wszystkie swoje koneksje w szlacheckim światku, by pomóc Jozjaszowi zaistnieć w środowisku i wstąpić do stowarzyszenia kupców, sprawującego władzę w mieście; w zamian on ma jej zapewnić życie na odpowiednim dla jej pozycji poziomie. Jozjasz kupuje także niewolników, a zadaniem jego żony jest nauczyć ich wszystkiego tak, by można ich było sprzedać jako w pełni wykwalifikowanych służących. Frances zaczyna uczyć niewielką grupę, w której jest Mehuru, kapłan z afrykańskiego ludu Jorubów. Mężczyzna fascynuje kobietę, do której z czasem zaczyna docierać, z czym tak naprawdę wiąże się handel niewolnikami.

Philippa Gregory "Ostatnia żona Tudora"

Philippa Gregory „Ostatnia żona Tudora. Poskromienie królowej”, Książnica 2016, ISBN 978-83-245-8215-0, stron 392

Henryk VIII Tudor nie lubi tracić czasu. Nie minęło jeszcze nawet pół roku, odkąd pochował piątą żonę, Katarzynę Howard, a już ogląda się za następną. Jego uwaga kieruje się na młodą wdowę, Katarzynę Parr. Ona sama jest zakochana w Tomaszu Seymourze, ale jej uczucia nie mają najmniejszego znaczenia wobec życzenia króla. Zostaje żoną numer sześć, a krąg jej najbliższych chciałby, aby namawiała Henryka na kontynuację reformy religijnej. Katarzyna tworzy dwór, na którym gromadzą się intelektualiści, tłumaczący na język angielski i interpretujący Biblię. Zapewnienie doń dostępu oraz zgromadzenie przy królu wszystkich jego dzieci i stworzenie prawdziwej rodziny monarszej stają się najważniejszymi celami królowej Katarzyny. Henryk wydaje się być zachwycony żoną, ale w jego otoczeniu pojawiają się też tacy, którym nie podoba się oczytanie i mądrość królowej. Czy Katarzyna zdąży uratować własną głowę, zanim pomysł jej pozbawienia wcieli w życie Henryk?

Renata Czarnecka "Madonny z Bari"

Renata Czarnecka „Madonny z Bari. Matka i córka – księżna Mediolanu i królowa Bona”, Książnica 2015, ISBN 978-83-245-8201-3, stron 352

Gdy księżna Mediolanu, Izabela Aragońska, rzucała przekleństwo na Ludwika Moro i jego ród, sama chyba nie przypuszczała, jak trudne czasy przed nią i jej dziećmi. Jej ojczyzna wkracza w nowy etap wojen włoskich, a do jej schedy zaczyna sobie rościć prawa nowy król Francji, Ludwik XII. Początkowo Izabela chce wierzyć, że to dla niej szansa, ale szybko okazuje się, w jak wielkim była błędzie. Jej jedyny syn zostaje wywieziony do Francji, a ona sama musi szukać schronienia w Neapolu. W trakcie podróży zatrzymuje się w Watykanie. Tam Aragonka poznaje żonę swojego brata, Lukrecję Borgię, i jej ojca, papieża Aleksandra VI. Przekonuje się, jak wiele tajemnic skrywa święte miasto. Po licznych perypetiach osiada wreszcie w Bari. Przez cały ten czas Izabela nie zapomina o swoich korzeniach i o tym, co jej się należy. Swoje nadzieje lokuje w Bonie Marii, chcąc ją wynieść na szczyt. Ma być nim małżeństwo z władcą kraju na dalekiej Północy – z królem Polski...

Philippa Gregory "Klątwa Tudorów"

Philippa Gregory „Klątwa Tudorów”, Książnica 2015, ISBN 978-83-245-8183-2, stron 552

„Niegdyś byłam Małgorzatą York z Plantagenetów, bratanicą dwóch królów Anglii: Edwarda IV i Ryszarda III, a córką trzeciego z braci, Jerzego księcia Clarence. Matka moja należała do najzamożniejszych niewiast w królestwie, mój dziad zaś był człowiekiem tak potężnym, że nadano mu przydomek Twórca Królów. Mego młodszego brata Edwarda król Ryszard wyznaczył na następcę tronu” (str. 12). Z takiej to królewskiej dynastii wywodzi się Małgorzata, obecnie tylko lady Pole. Gdy do władzy dochodzi Henryk Tudor, potomkowie Yorków, Białe Róże Anglii, znajdują się w ogromnym niebezpieczeństwie. Nowy król na tronie czuje się niepewnie, drży z obawy, że znajdą się tacy, którzy upomną się o koronę i należyte im miejsce. Dlatego też Małgorzata musiała wyjść za mąż za zwolennika nowej dynastii, by ukryć się pod nazwiskiem zwykłego rycerza.

Renata Czarnecka "Księżna Mediolanu"

Renata Czarnecka „Księżna Mediolanu. Dzieje Izabeli Aragońskiej, matki królowej Bony”, Książnica 2015, ISBN 978-83-245-8170-2, stron 400

Jaki on będzie? Ten, który został jej mężem, choć nie widziała go nigdy w życiu, a który został jej przeznaczony jeszcze we wczesnym dzieciństwie? Czy będzie jeszcze piękniejszy, niż na obrazie, który jej towarzyszy? Czy on pokocha ją równie gorąco, jak ona już kocha jego? Czy w małżeństwie zawartym per procura znajdą szczęście i spełnienie? Takie myśli krążą po głowie Izabeli Aragońskiej, wnuczki króla Neapolu, kiedy udaje się do Mediolanu, księstwa jej poślubionego męża, Gian Galeazza Sforzy. Młoda kobieta jest pełna nadziei i wiary, że czeka ją dobrobyt oraz wielkie uczucie.

Jednak już pierwsze spotkanie z potomkiem znamienitego rodu nie przebiega tak, jak sobie to wymarzyła, a później wcale nie jest lepiej. Młody książę zdaje się być rozczarowany małżonką; z czasem wychodzi też na jaw, że jest całkowicie zdominowany przez swojego stryja, Ludwika Sforzę. To on dzierży faktyczną władzę, a Gian Galeazzo nie ma nic przeciwko temu.

Philippa Gregory "Biała księżniczka"

Philippa Gregory „Biała księżniczka”, Książnica 2014, ISBN 978-83-245-8139-9, stron 464

Jak to jest kochać jednego mężczyzną, a musieć poślubić innego? W obliczu takiej sytuacji zostaje postawiona Elżbieta York, córka Edwarda IV Angielskiego i Elżbiety Woodville. Młoda dziewczyna poznała już smak prawdziwej miłości, całym sercem miłując króla Ryszarda, choć jego żona, Anna Neville, jeszcze wtedy żyła. Elżbieta brylowała na jego dworze, będąc niekoronowaną władczynią. Los wykazał się jednak okrucieństwem i ukochany Elżbiety zginął w bitwie pod Bosworth, pokonany przez Henryka Tudora. Księżniczka staje się jednym z łupów wojennych i będzie musiała wyjść za tego, którego uważa za mordercę.

Philippa Gregory "Kochanice króla"

Philippa Gregory „Kochanice króla”, Książnica 2013, ISBN 978-83-245-8122-1, stron 600

„Henryk VIII (1491-1547), z dynastii Tudorów, król Anglii i Irlandii, 1509 poślubił wdowę po bracie, Katarzynę Aragońską, mimo wątpliwości co do zgodności związku z prawem kanonicznym. Prowadził aktywną politykę międzynarodową, pragnąc odgrywać dominującą rolę w Europie. Kontynuował politykę wewnętrzną ojca zmierzającą do wzmocnienia władzy królewskiej. Nie mając syna z Katarzyną, podjął starania o unieważnienie ślubu; wobec braku zgody papieża, doprowadził do zerwania przez Kościół angielski zależności od Rzymu; 1534 ogłoszony przez parlament głową Kościoła anglikańskiego. Chcąc mieć dziedzica oraz aranżując małżeństwa polityczne, był 6-krotnie żonaty.

Judith Merkle Riley "Czara wyroczni"

Judith Merkle Riley „Czara wyroczni”, Książnica 2012, ISBN 978-83-245-8071-2, stron 488

Gdy w 1659 r. na świat przyszła Geneviève Pasquier, nikt nie przypuszczał, jaka droga jest jej przeznaczona. Urodziła się z koślawą stopą i czarnym owłosieniem na całym ciele, co wcale nie ucieszyło jej matki, aspirującej do bogactwa i zacnego towarzystwa. Szczyciła się, że pochodzi z rodu Matignon i nie mogła zrozumieć, jak król mógł potraktować w taki sposób tego golca, jej męża. Ten zdobył majątek i pozycję zamożnego finansisty za czasów ministra finansów, Nicolasa Fouqueta, ale jego upadek pociągnął za sobą porażkę Pasquiera. Choć zwrócono mu wolność, łaska monarchy nie przewidywała zwrotu majątku. Nie pozostało to bez wpływu na dalszy rozwój wypadków.

Philippa Gregory "Uwięziona królowa"

Philippa Gregory „Uwięziona królowa”, Książnica 2013, ISBN 978-83-245-8090-3, stron 408

Do zamku George’a Talbota, hrabiego Shrewsbury, i jego żony Bess, przybywa Maria Stuart, królowa Szkotów. Jej lordowie zbuntowali się i wypowiedzieli jej posłuszeństwo, ją samą oskarżając o najróżniejsze niegodziwości: także o to, że zmusiła swojego kochanka do morderstwa jej prawowitego męża. Poczucie bezpieczeństwa ma gwarantować władczyni nie tylko wierny sługa angielskiej monarchini, Elżbiety, ale przede wszystkim ona, są przecież kuzynkami; choć Maria uważa, że ma większe prawa do tronu, skoro jest wnuczką ukochanej siostry Henryka VIII, a Elżbieta tylko królewskim bastardem. Maria wychowała się na dworze francuskim, a jej teściową została później Katarzyna Medycejska. Młoda kobieta – ma dwadzieścia parę lat – jest przekonana, że pobyt u Talbotów jest tylko chwilowy, że już wkrótce wróci do Szkocji, by wypełnić przeznaczenie, do którego została zrodzona.

Philippa Gregory "Błazen królowej"

Philippa Gregory „Błazen królowej”, Książnica 2013, ISBN 978-83-245-8126-9, stron 576

Hanna Green tak naprawdę nazywa się Verde i pochodzi z Hiszpanii. Do Anglii uciekli z ojcem po tym, jak matkę dziewczynki spalono na stosie pod zarzutem żydostwa. Hannie ciężko się z tym pogodzić i wyrzuca sobie, że nie zdołali jej pomóc. Ojciec zajmuje się drukarstwem i księgarstwem, a że w ich posiadaniu znajdują się księgi mogące zostać uznane za nieprawomyślne, nie czują się bezpieczni i dziewczynka obawia się, że strach nie opuści ich już nigdy.

Pewnego dnia ich sklep odwiedzają wielcy panowie. Jest ich dwóch, ale Hanna widzi jeszcze jednego, emanującego oślepiającą bielą. Okazuje się, że oprócz rzadko spotykanej inteligencji i wykształcenia, posiada również pewien dar: jest obdarzona Wzrokiem, który zsyła na nią wizje z przyszłości.

Renata Czarnecka "Barbara i król"

Renata Czarnecka „Barbara i król. Historia ostatniej miłości Zygmunta Augusta”, Książnica 2013, ISBN 978-83-245-8091-1, stron 352

Miłośnikowi współczesnych powieści historycznych na pytanie o przedstawicieli gatunku, przyjdzie na pewno na myśl Philippa Gregory, dzięki której mamy możliwość poznawania historii Anglii ujętej w dwa cykle: „Wojna Dwu Róż” o bratobójczej walce między Yorkami i Lancasterami, oraz tudorowski. Ja osobiście ciepło wspominam również lekturę książek autorstwa C. W. Gorntera (zwłaszcza świetną „Ostatnią królową”), a niedawno do tego zacnego grona dołączyła Juliet Grey z jej spojrzeniem na losy Marii Antoniny. Natomiast jeśli chodzi o polskich autorów, do tej pory wydawało mi się, że nie mamy się czym pochwalić w tej dziedzinie. No to źle myślałam. Właśnie poznałam pióro Renaty Czarneckiej.

Philippa Gregory, David Baldwin, Michael Jones „Kobiety Wojny Dwu Róż"

Philippa Gregory, David Baldwin, Michael Jones „Kobiety Wojny Dwu Róż. Księżna, królowa i królowa matka”, Książnica 2013, ISBN 978-83-245-8088-0, stron 304

Philippa Gregory jest autorką cieszących się ogromną popularnością powieści historycznych, które sama bardzo lubię czytać. Tym razem, z dwoma innymi historykami, Davidem Baldwinem i Michaelem Jonesem, pokusiła się o napisanie książki typowo historycznej. Każdy z autorów stworzył esej poświęcony jednej z wielkich kobiet w historii Anglii XV wieku, które stały się także bohaterkami powieści P. Gregory. We wstępie autorka wyjaśnia, dlaczego przedmiotem badań uczynili życie tych akurat władczyń. Sporo miejsca poświęca kwestii źródeł historycznych, a właściwie temu, jak są skąpe i nieliczne, co przekłada się na wciąż otwarte pole dla naukowców. Prezentuje spojrzenie na historię, fikcję oraz ich wzajemne relacje przy pisaniu zbeletryzowanych opowieści. Gregory pisze też o roli i znaczeniu kobiet w dziejach, także naszych bohaterek w czasach wojny Dwu Róż, i stwierdza, skąd ich brak w materiałach źródłowych.

Philippa Gregory "Córka Twórcy Królów"

Philippa Gregory „Córka Twórcy Królów”, Książnica 2013, ISBN 978-83-245-8089-7, stron 440

Druga polowa XV wieku. Na tronie zasiada Edward IV York, którego panowanie stało się możliwe dzięki opiece i wsparciu ze strony Ryszarda Neville’a, hrabiego Warwick. To jego kampania zapewniła młodemu władcy koronę. To on nauczył go wszystkiego o sztuce walki, udzielał pomocy, toczył bitwy w jego imieniu. Teraz miał być jego najważniejszym doradcą, ale to nie będzie możliwe. Młody król, w tajemnicy przed swym protektorem, poślubia Elżbietę Woodville, córkę Jakobiny i barona Rivers. Całkowicie nią zauroczony ulega wpływom jej samej oraz jej licznej rodziny. To dla Neville’a policzek wymierzony przez wychowanka, któremu tyle poświęcił. Jego ambicje każą mu szukać innych powiązań z rodziną panującą, sięgając po królewskiego brata, Jerzego, dla starszej ze swych córek, Izabeli. A jest przecież jeszcze młodsza, Anna. Z czasem ona sama zechce wypełnić wolę i wizję swojego ojca, Twórcy Królów.

C. W. Gortner "Sekret Tudorów"

C. W. Gortner „Sekret Tudorów: kroniki nadwornego szpiega Elżbiety I”, Książnica 2012, ISBN 978-83-245-7975-4, stron 344

Intryga. Zjawisko charakterystyczne dla czasów Tudorów. Spiski. Knucie. Ukryte intencje. Mroczne sieci zależności. W taki świat wkracza Brendan Prescott, wychowanek domu Dudleyów. Jest podrzutkiem znalezionym przez ochmistrzynię dworu, Alice. W dzieciństwie syn jego panów, Robert, nie przepuścił żadnej okazji, żeby go upokorzyć i zademonstrować swoją wyższość. Teraz Brendan ma zostać jego giermkiem na dworze królewskim, którym trzęsie John Dudley, lord Northumberland. Nikomu nawet nie przychodzi do głowy, że ta znajda może być kimś więcej, niż tylko zwykłym sługą. On jednak nauczył się czytać i pisać, korzystając nie tylko z podręczników Roberta, ale z całej biblioteki lordowskich mości. Część z tych umiejętności chce wykorzystać William Cecil, sekretarz i doradca księżniczki Elżbiety, siostry panującego króla. Brendan ma mieć oczy i uszy otwarte. Niespodziewanie dla samego siebie pozna też prawdę o swoim pochodzeniu.

C. W. Gortner "Wyznania Katarzyny Medycejskiej"

C. W. Gortner „Wyznania Katarzyny Medycejskiej”, Książnica 2012, ISBN 978-83-245-7888-7, stron 440

Katarzyna jest sierotą wychowywaną przez siostrę ojca, a pieczę z Rzymu sprawuje nad nią stryj, papież Klemens VII. Mieszka we Florencji, ma 11 lat i dar widzenia, który w przyszłości będzie miał niemałe znaczenie, podobnie jak znajomość z Nostradamusem. Zostaje zaręczona z następcą tronu Francji, Henrykiem Walezjuszem. Jej życie w nowym świecie wcale nie jest sielanką, przyszły mąż upokarza ją, nie stawiając się na jej powitanie i spóźniając się na ślub. Na dworze wszyscy wiedzą, że dla Henryka liczy się tylko jedna kobieta, Diana de Poitiers, kochanka starsza od niego, bez której on nie wyobraża sobie życia, więc żonie jest w stanie dać tylko „część siebie”. Na szczęście Katarzyna ma wsparcie w swoim teściu, człowieku, którego pokochała jak ojca, którego nie miała szansy poznać. Walka z Dianą o własnego męża i o spłodzenie syna to tylko część tego, co los dla niej szykuje. Z czasem najważniejszą kwestią stanie się religia.

C. W. Gortner "Ostatnia królowa"

C. W. Gortner „Ostatnia królowa”, Książnica 2012, ISBN 978-83-245-7889-4, stron 416

Zbeletryzowane wersje europejskiej historii polubiłam od pierwszego spotkania z Philippą Gregory i jej „Władczynią rzek”. Nie ukrywam, że to jej powieści są dla mnie wzorem, do którego przykładam wszystkie inne tego typu pozycje. Za każdym razem liczę na opowieść w takim stylu. Takie też było moje nastawienie, gdy zaczynałam lekturę. Wspomnę też, że są takie książki, które przyciągają jak magnes od pierwszego spojrzenia na okładkę. Są takie książki, o przeczytaniu których się marzy. Właśnie spełniło się jedno z takich czytelniczych marzeń, bo poznałam treść „Ostatniej królowej”, która do tego absolutnie mnie nie zawiodła.