Danuta Awolusi "Odchudzanie zaczyna się w głowie"

Danuta Awolusi „Odchudzanie zaczyna się w głowie. Odważona pyta i szuka odpowiedzi”, Pascal 2018, ISBN 978-83-8103-234-6, stron 320

Opis wydawcy: Odważona. Dziewczyna minus 70 kg powraca! Zrzuciła kilkadziesiąt kilogramów. Nie był to jednak koniec walki o siebie i nowe, lepsze życie. Dziś Danuta Awolusi szuka odpowiedzi na trudne pytania: Skąd się bierze nienawiść do ciała? Jaką władzę ma nad nami jedzenie? Jak zaakceptować siebie? Czy można polubić aktywność fizyczną? Gdzie znaleźć pomoc, kiedy odchudzanie nie wychodzi? Rozmowy z gośćmi – psychologiem, modelkami Plus Size, czytelniczkami – składają się na prawdziwą i złożoną opowieść o tym, że odchudzanie zaczyna się w głowie. Danuta Awolusi dzieli się również sprawdzonymi przepisami, które są dowodem na to, że zdrowe jedzenie to jeden z przyjemniejszych sposobów utrwalania wielkich zmian.

W skrócie 2/09/2017

Danuta Awolusi „Nie proszę o miłość”, Pascal 2017, ISBN 978-83-8103-072-4, stron 384

Opis wydawcy:

Dwie singielki. Dwie historie. Jedno pragnienie miłości.

Przyjeżdżają do Warszawy w poszukiwaniu nowego życia. Hania szuka prawdziwego uczucia, Ewa –po rozstaniu z partnerem  – kolejnych przygód i erotycznego spełnienia. Co łączy tak różne kobiety?  To samotność, do której żadna z nich się nie przyznaje. a która sprawia, że z obawą myślą o kolejnych etapach życia. Dokąd zaprowadzi je ten strach?

Mocna, słodko-gorzka opowieść o egoizmie i związkach , oczekiwaniach i rozczarowaniach, zdradzie i naiwności. A także o trudnej przeszłości, która pada cieniem na przyszłość. 

Ta historia jest aż za bardzo prawdziwa.

Danuta Awolusi "Na wysokim niebie"

Danuta Awolusi „Na wysokim niebie”, SOL 2013, ISBN 978-83-62405-30-5, stron 272

Gdzie w wychowywaniu dziecka przebiega granica między normalnością a patologią? Jak wiele pustej przestrzeni może się znajdować między opiekuńczością a obojętnością? Ania, dziewczynka z, wydawać by się mogło, zwyczajnego domu, doświadczyła tej drugiej, obojętności przez duże O. Cóż z tego, że nie było alkoholu, że nie doświadczali systematycznego bicia, bo tak ogólnie, to czasem baty się zdarzały, kiedy miłości czy choćby drobnych przejawów zainteresowania ze strony rodziców także nie było. Matka tkwiła w świecie oferowanym przez telewizję, ojciec zmuszony do prac dorywczych swoje frustracje rozładowywał biernością lub właśnie agresją.