Anna Kłys "Brudne serca. Jak zafałszowaliśmy historię chłopców z lasu i ubeków"

Anna K. Kłys „Brudne serca. Jak zafałszowaliśmy historię chłopców z lasu i ubeków”, Wielka Litera 2014, ISBN 978-83-64142-34-5, str. 328

Anna K. Kłys jest dziennikarką. „Ma czterdzieści lat, dwójkę dzieci (...). Jej pasją jest społeczeństwo obywatelskie. Działanie pro publico bono. (...) w podstawówce słuchała Voice of America, Radia Wolna Europa, BBC. (...) W liceum zaangażowała się w kolportaż, akcje typu opłatek dla szkoły, transparenty, biblioteka z wydawnictwami podziemnymi, ulotki. (...) Na początku lat dziewięćdziesiątych zaangażowała się w tworzenie pierwszych wolnych mediów. Zawodowo robi zdjęcia, ostatnio znowu pisze” (str. 265-266). Tak przedstawiła sama siebie. Jest autorką wywiadu-rzeki z Bohdanem Smoleniem, który miałam okazję czytać i wspominam go miło, choć nie była to ani zabawna, ani cukierkowa lektura, jak można by pomyśleć, patrząc na nazwisko jej bohatera.

Magdalena Kordel "Malownicze. Wymarzony czas"

Magdalena Kordel „Malownicze. Wymarzony czas”, Znak 2014, ISBN 978-83-240-3126-9, stron 352

W życiu Madeleine wszystko powoli zaczyna się układać. Remont domu kupionego w przypływie szaleństwa, trochę ospale, ale jednak posuwa się do przodu. Już wkrótce będzie mogła przyjąć w nim na stałe Anię i Marcysię, dziewczynki, dla których chce być kimś więcej, niż tylko opiekunką. Michał także coraz mniej odczuwa potrzebę ucieczki i samotności. Nawet kot już się zadomowił, z tym że musiał zostać przechrzczony na Katastrofę, bo a to coś zrzuci, a to coś potłucze. Wśród lokalnej społeczności Magda już się odnalazła, więc wydaje się, że właśnie teraz nadchodzi ten jedyny w swoim rodzaju, wymarzony czas.

Elizabeth Haran "Szept wiatru"

Elizabeth Haran „Szept wiatru”, Akurat 2014, ISBN 978-83-7758-389-0, stron 576

Rodzice Amelii Divine uwielbiali rozpieszczać swoje dzieci: córkę i młodszego syna. Ich uprzywilejowana pozycja pozwalała im spełniać najwymyślniejsze nawet zachcianki dorastającej panienki. Nic więc dziwnego, że Amelia skupiona była tylko na sobie. Najbardziej interesowały ją ciągle nowe kreacje, dzięki którym mogła zadawać szyku w towarzystwie i powodować zazdrość konkurentek, oraz wymyślanie rozrywek odpowiednich dla młodej kobiety z jej pozycją. Ten świat pozbawiony jakichkolwiek trosk, za to pełen przyjemności, zawalił się wraz z tragiczną śmiercią rodziców i Marcusa.

Elżbieta Baniewicz "Gajos"

Elżbieta Baniewicz „Gajos”, Marginesy 2013, ISBN 978-83-63656-88-1, stron 424

W dziejach polskiej, szeroko rozumianej, sztuki filmowej (obejmującej także seriale telewizyjne) był czas, kiedy miliony kobiet kochały się w Janku Kosie z „Czterech pancernych i psa”. Przyznam się więc i ja do czegoś: wprawdzie moje uczucie na pewno nie było tak silne, ale do tej pory, gdy mignie mi gdzieś w telewizji fragment któregoś odcinka, zdarza mi się westchnąć: ależ on był przystojny... Zdaję sobie sprawę z faktu, iż zaczynam od roli, która Januszowi Gajosowi przyniosła dużo dobrego, ale i na wiele lat zaszufladkowała go jako aktora kojarzonego z jednym tylko wizerunkiem: dobrego, poczciwego czołgisty, chciałam jednak zacząć od tego osobistego akcentu, który po części skłonił mnie do sięgnięcia po publikację autorstwa Elżbiety Baniewicz. Drugim powodem była chęć poznania aktora bliżej, bo tak naprawdę moja wiedza o całokształcie jego artystycznej drogi była raczej znikoma, co po lekturze widzę jeszcze dokładniej.

Jan Karski "Tajne państwo"

Jan Karski „Tajne państwo. Opowieść o polskim Podziemiu”, Znak Horyzont 2014, ISBN 978-83-240-3005, str. 544

W 2014 r. minęła setna rocznica urodzin Jana Karskiego. Tak naprawdę nazywał się Jan Kozielewski i w 1939 r. zajmował się przygotowaniami do napisania doktoratu z dziedziny demografii. Ukończył uniwersytet we Lwowie i roczną służbę wojskową. Trzy lata zajęły mu badania, którym oddawał się w bibliotekach Szwajcarii, Niemiec i Anglii. Chyba nigdy nie przypuszczał, do czego przydadzą mu się szlifowane z wytrwałością języki obce.

Gdy pod koniec sierpnia 1939 r. otrzymał rozkaz mobilizacyjny, wyjechał do Oświęcimia, gdzie jego pułk artylerii, której był podporucznikiem, miał zająć kwatery.

Stosik 6/2014

Znowu się chwalę. Ale to dlatego, że chcę się z Wami podzielić moją radością z nowych pozycji, które do mnie zawitały. Większość już zrecenzowałam. Oto one:

Agnieszka Wojdowicz "Niepokorne. Eliza"

Agnieszka Wojdowicz „Niepokorne. Eliza”, Nasza Księgarnia 2014, ISBN 978-83-10-12518-7, stron 432

Gdy w 1846 roku Elżbieta Pohorecka przysięgała austriackim żołnierzom, że im nigdy nie wybaczy doznanej z ich strony krzywdy, nawet nie przypuszczała, że pół wieku później jej nieprzejednana postawa wpłynie na życie wnuczki, Elizy. Dziewczyna do tej pory praktykowała w otwockiej aptece oraz pomagała matce w prowadzeniu pensjonatu i opiece nad młodszą siostrą. Teraz jednak spełnia się jej największe marzenie: zostaje hospitantką Studium Farmaceutycznego na Uniwersytecie Jagiellońskim. Nie oznacza to, że wszyscy przyjmują ją z otwartymi ramionami: część profesorów nadal jest przeciwna edukacji kobiet, których jedyną rolą – według nich - powinno być zamążpójście i rodzenie dzieci.

Wiesława Bancarzewska "Zapiski z Annopola"

Wiesława Bancarzewska „Zapiski z Annopola”, Nasza Księgarnia 2014, ISBN 978-83-10-12647-4, stron 448

Jest lato 1938 roku. Anna Obrycka wraz z mężem Olkiem i córką Walentynką, mieszka w Annopolu, majątku, którego Olek jest administratorem. Codzienność kobiety wypełnia czas spędzany z dzieckiem, troska o dom oraz pisanie, gdyż od pewnego czasu w warszawskim wydawnictwie Nasza Księgarnia wydaje książeczki dla najmłodszych w serii o Idealnym Lesie i jego mieszkańcach. Ma grono oddanych przyjaciół i zazwyczaj nie myśli już o świecie, w którym funkcjonowała jako Anka Duszkowska. Pogodziła się już z tą niespotykaną możliwością podróżowania w czasie, ale wybrała : teraz jej życie to schyłek lat trzydziestych. Sen z powiek spędza jej jednak wojna, która już wkrótce na pewno wybuchnie.