Elżbieta Baniewicz "Gajos"

Elżbieta Baniewicz „Gajos”, Marginesy 2013, ISBN 978-83-63656-88-1, stron 424

W dziejach polskiej, szeroko rozumianej, sztuki filmowej (obejmującej także seriale telewizyjne) był czas, kiedy miliony kobiet kochały się w Janku Kosie z „Czterech pancernych i psa”. Przyznam się więc i ja do czegoś: wprawdzie moje uczucie na pewno nie było tak silne, ale do tej pory, gdy mignie mi gdzieś w telewizji fragment któregoś odcinka, zdarza mi się westchnąć: ależ on był przystojny... Zdaję sobie sprawę z faktu, iż zaczynam od roli, która Januszowi Gajosowi przyniosła dużo dobrego, ale i na wiele lat zaszufladkowała go jako aktora kojarzonego z jednym tylko wizerunkiem: dobrego, poczciwego czołgisty, chciałam jednak zacząć od tego osobistego akcentu, który po części skłonił mnie do sięgnięcia po publikację autorstwa Elżbiety Baniewicz. Drugim powodem była chęć poznania aktora bliżej, bo tak naprawdę moja wiedza o całokształcie jego artystycznej drogi była raczej znikoma, co po lekturze widzę jeszcze dokładniej.

Jan Karski "Tajne państwo"

Jan Karski „Tajne państwo. Opowieść o polskim Podziemiu”, Znak Horyzont 2014, ISBN 978-83-240-3005, str. 544

W 2014 r. minęła setna rocznica urodzin Jana Karskiego. Tak naprawdę nazywał się Jan Kozielewski i w 1939 r. zajmował się przygotowaniami do napisania doktoratu z dziedziny demografii. Ukończył uniwersytet we Lwowie i roczną służbę wojskową. Trzy lata zajęły mu badania, którym oddawał się w bibliotekach Szwajcarii, Niemiec i Anglii. Chyba nigdy nie przypuszczał, do czego przydadzą mu się szlifowane z wytrwałością języki obce.

Gdy pod koniec sierpnia 1939 r. otrzymał rozkaz mobilizacyjny, wyjechał do Oświęcimia, gdzie jego pułk artylerii, której był podporucznikiem, miał zająć kwatery.

Stosik 6/2014

Znowu się chwalę. Ale to dlatego, że chcę się z Wami podzielić moją radością z nowych pozycji, które do mnie zawitały. Większość już zrecenzowałam. Oto one:

Agnieszka Wojdowicz "Niepokorne. Eliza"

Agnieszka Wojdowicz „Niepokorne. Eliza”, Nasza Księgarnia 2014, ISBN 978-83-10-12518-7, stron 432

Gdy w 1846 roku Elżbieta Pohorecka przysięgała austriackim żołnierzom, że im nigdy nie wybaczy doznanej z ich strony krzywdy, nawet nie przypuszczała, że pół wieku później jej nieprzejednana postawa wpłynie na życie wnuczki, Elizy. Dziewczyna do tej pory praktykowała w otwockiej aptece oraz pomagała matce w prowadzeniu pensjonatu i opiece nad młodszą siostrą. Teraz jednak spełnia się jej największe marzenie: zostaje hospitantką Studium Farmaceutycznego na Uniwersytecie Jagiellońskim. Nie oznacza to, że wszyscy przyjmują ją z otwartymi ramionami: część profesorów nadal jest przeciwna edukacji kobiet, których jedyną rolą – według nich - powinno być zamążpójście i rodzenie dzieci.

Wiesława Bancarzewska "Zapiski z Annopola"

Wiesława Bancarzewska „Zapiski z Annopola”, Nasza Księgarnia 2014, ISBN 978-83-10-12647-4, stron 448

Jest lato 1938 roku. Anna Obrycka wraz z mężem Olkiem i córką Walentynką, mieszka w Annopolu, majątku, którego Olek jest administratorem. Codzienność kobiety wypełnia czas spędzany z dzieckiem, troska o dom oraz pisanie, gdyż od pewnego czasu w warszawskim wydawnictwie Nasza Księgarnia wydaje książeczki dla najmłodszych w serii o Idealnym Lesie i jego mieszkańcach. Ma grono oddanych przyjaciół i zazwyczaj nie myśli już o świecie, w którym funkcjonowała jako Anka Duszkowska. Pogodziła się już z tą niespotykaną możliwością podróżowania w czasie, ale wybrała : teraz jej życie to schyłek lat trzydziestych. Sen z powiek spędza jej jednak wojna, która już wkrótce na pewno wybuchnie.

Beata Sabała-Zielińska, Paulina Młynarska "Zakopane nie ma przebacz!"

Beata Sabała-Zielińska, Paulina Młynarska „Zakopane nie ma przebacz!”, Pascal 2014, ISBN 978-83-7642-291-6, stron 272

Pozwolę sobie na może dość śmiałe twierdzenie, że nie ma chyba w Polsce drugiego takiego regionu, który wzbudzałaby tyle kontrowersji oraz wywoływał tak skrajne emocje: od bezwarunkowej miłości po równie bezkompromisową nienawiść, co Podhale. To samo dotyczy jego mieszkańców: stereotyp górala myślącego tylko o tym, by przyjechali turyści i zostawili po sobie dużo „dutków”, nadal trzyma się mocno. Co by jednak nie mówić, Podhale ma jeden, nieocenionej wartości, skarb: góry. Teoretycznie to od nich i na nich wszystko powinno się zaczynać i kończyć. Ale nie do końca tak jest, a o tym, co w góralskiej stolicy Polski jest okropne, tandetne i przynoszące ujmę, piszą Beata Sabała-Zielińska i Paulina Młynarska w swojej drugiej książce poświęconej krainie, którą wybrały na swoją życiową przystań.

Alina Krzywiec "Kolebka"

Alina Krzywiec „Kolebka. Teraz, kiedyś, później”, Prószyński i S-ka 2014, ISBN 978-83-7839-674-1, stron 360

Martę wychowywali dziadkowie, w niewielkiej wsi na Dolnym Śląsku. Gdy dorosła, zrobiła wszystko, by się stamtąd wyrwać i wyjechała do Warszawy. Zaczęła studia, potem pracę w telefonicznym biurze obsługi klienta, z chłopakiem zamieszkała w lokatorskim pokoju. Nie zdążyła sobie wyobrazić siebie jako matki, bo poroniła. Wtedy dowiedziała się o ultimatum, jakie postawiła jej babka Flora. Dziewczyna miała wrócić do Starego Zamku, do rodzinnego domu, w innym przypadku zapisze go Kościołowi, co Martę nieco dziwi, bo stosunki babki z tą instytucją były „niestandardowe” (str. 16).  Trzy lata przed trzydziestką Marta wraca do punktu, z którego uciekła i decyduje się na nowe życie. Poznaje także rodzinne tajemnice.

Porcja letnich zapowiedzi

Przedstawiam Wam pozycje, które chętnie ugościłabym na swoich półkach.

1. NASZA KSIĘGARNIA

16 lipca

Wojtek. Robi karierę w niemieckiej korporacji, jest mężem i ojcem coraz rzadziej wracającym do Polski, za to coraz bliżej zaprzyjaźnionym z koleżanką z pracy.
Malina. Żona Wojtka. Z wykształcenia prawniczka, z wyboru pani domu, interesuje się dekoracją wnętrz, czas dzieli między pisanie bloga a zakupy.
Karolina. Przyjaciółka Maliny. Nieco znudzona redaktorka w największym polskim wydawnictwie, wciąż w stanie wolnym.
Daniel. Brat Karoliny. Ambitny młody prawnik, wspólnik w dużej kancelarii, ceni sobie niezobowiązujący seks.
Dagmara. Wydaje debiutancką powieść i idzie na kompromis z własnym talentem.
Konrad. Kochający syn, obowiązkowy pracownik, czuły kochanek, człowiek, który ma wszystko. A może nawet więcej.
Sześć postaci i sześć splecionych z sobą historii. Nikt nie jest tym, kim się wydaje. Katarzyna Zyskowska-Ignaciak wraz ze swoimi bohaterami, zagubionymi trzydziestokilkulatkami, przemierza współczesny świat pozorów.