Eva Weaver "Lalki z getta"

Eva Weaver „Lalki z getta”, Prószyński i S-ka 2013, ISBN 978-83-7839-501-0, stron 384

Witaj, Mika, jestem Książę. Twój dziadek zrobił mnie z drewna i masy papierowej, namalował mi „duże oczy, czerwone usta i płowe włosy” (str. 45), uszył mi ubranko, dołożył małą koronę i oto jestem. Razem z moimi towarzyszami tworzymy spore grono, jest ze mną król, błazen, dziewczynka, małpka, koń i inni. Ukrył nas w kieszeniach swojego płaszcza. Już chyba domyśliłeś się, że ten dziadkowy płaszcz jest magiczny i wyjątkowy. Co jakiś czas doszywał do niego kolejne kieszenie, ukrywając w nich skarby; wszystko to, co było dla niego ważne, czego nie chciał stracić, co chciał, żeby przetrwało.

Sławomir Koper "Sławne pary PRL"

Sławomir Koper „Sławne pary PRL”, Czerwone i Czarne 2014, ISBN 978-83-7700-138-7, stron 384

O czasach PRL-u można powiedzieć wiele; to epoka, która wymyka się jednoznacznym ocenom, bo też i ta ocena – mam na myśli perspektywę jednostki - często jest uzależniona od osobistych doświadczeń z funkcjonowania w tamtej rzeczywistości. Ale okres Polski Ludowej, co by o nim nie mówić, „stanowi prawdziwą kopalnię tematów” (str. 10), jak twierdzi autor niniejszej publikacji, Sławomir Koper. Ten historyk o pokaźnym dorobku i sporych osiągnięciach w sztuce popularyzowania naszych dziejów, tym razem zajął się parami, które w PRL-u wzbudzały zainteresowanie, będąc na ustach całej opinii publicznej. Przyjęte przez niego kryterium zaowocowało pewnym przekrojem społecznym czy środowiskowym tamtej epoki.

Dariusz Michalski "To była bardzo dobra telewizja"

Dariusz Michalski „To była bardzo dobra telewizja. Cz. 1. Misja emisji”, MG 2012, ISBN 978-83-7779-010-6, stron 528

Dariusz Michalski to sprawdzone nazwisko, jeśli chodzi o literaturę z gatunku biografii. Sięgając po jego publikację dotyczącą polskiej telewizji, nastawiałam się na wiele, oczekiwałam interesującej lektury i ani na jotę się nie rozczarowałam. Medium, jakim była i jest telewizja, to temat – rzeka, który Michalski podjął się ogarnąć i jak zwykle, wyszło mu to świetnie.

Pierwszy rozdział dotyczy historii. Choć za rok narodzin telewizji uznaje się 1952, to już w latach przedwojennych zaczęto podejmować pierwsze eksperymenty w tym zakresie. „W 1940 planowano rozpoczęcie nadawanie stałego programu” (str. 13), ale wszystko zniszczyła wojna.

Robert Galbraith "Wołanie kukułki"

Robert Galbraith „Wołanie kukułki”, Wyd. Dolnośląskie 2013, ISBN 978-83-271-5073-8, stron 456

Cormoran Strike właśnie rozstał się z partnerką, w związku z czym stracił mieszkanie. Jego życia zawodowego też nie da się określić mianem pasma sukcesów – biuro detektywistyczne, które prowadzi, świeci pustkami, a jedyna sprawa to śledzenie niewiernego męża klientki. Strike nie może przestawić się na zwyczajne życie po powrocie z Afganistanu, gdzie w czasie jednej z akcji stracił nogę. Jednym słowem, powodów do radości nie ma.

Odmiana przyjdzie z dwóch stron. Do jego agencji zostaje skierowana podopieczna Tymczasowych Rozwiązań, Robin Ellacott, która na początek zaprowadzi ład i porządek, organizując pracę w biurze. Pojawi się też nowy klient, John Bristow, brat cieszącej się ogromną sławą modelki, Luli Landry.

Magdalena Kordel "Malownicze. Wymarzony dom"

Magdalena Kordel „Malownicze. Wymarzony dom”, Znak 2014, ISBN 978-83-240-2991-4, stron 400

W dość niecodzienny i chyba rzadko spotykany sposób Magda, zwana Madeleine, staje się właścicielką domu. Nie byłoby w tym może nic dziwnego, gdyby nie to, że w życiu go na oczy nie widziała, podobnie jak okolicy, w której się znajduje. Ale skoro powiedziało się a, to trzeba być konsekwentnym; zresztą to, co się kupiło, zawsze można sprzedać. I nawet dobrze się składa, bo Magda właśnie rozstała się z długoletnim partnerem, z którym tworzyła „nowoczesny” związek, a także dzieliła życie zawodowe – raz podjęta decyzja przynosi jej jednak poczucie ulgi i zadowolenie. Urlopu nie miała dwa lata, więc jak nie teraz, to kiedy?

Emily Brontë "Wichrowe Wzgórza"

Emily Brontë „Wichrowe Wzgórza”, MG 2014, ISBN 978-83-7779-174-5, stron 448

Majątek Wuthering Heights. To tam rozegra się dramat, który już na zawsze zmieni życie jego mieszkańców. To do tego domostwa jego właściciel, pan Earnshaw, przywozi z kolejnej podróży chłopca znalezionego na ulicach Liverpoolu. Jest on bezdomnym Cyganem, ale nowy pan szybko zaczyna w nim widzieć swojego ulubieńca. Swoim własnym dzieciom zapowiada, że mają traktować Heathcliffa jak brata. Początkowo Hindley i Cathrine są mocno niezadowoleni, mieli przecież dostać od papy prezenty, a nie jakąś brudną istotę. Ale szybko między Cathy a Heathcliffem rodzi się niebywale silna więź, jedno staje się nieodłączną częścią drugiego. Dokazują, broją, włóczą się po wrzosowiskach, za nic mając sobie napomnienia i przestrogi.

Sue Eckstein "Przemilczenia"

Sue Eckstein „Przemilczenia”, Prószyński i S-ka 2013, ISBN 978-83-7839-539-3, stron 272

Pod wpływem artykułu w gazecie, doktor antropologii Julia Rosenthal zaczyna wspominać swój dom rodzinny. W tekście wypowiada się jej córka Susanna oraz brat Max. Gdy dziewczynka miała dziesięć lat, postanowiła wyjechać do swojego wuja do Anglii, zastawiając matkę w Afryce, gdzie wówczas mieszkały. W swoich rozważaniach o przeszłości, Julia zastanawia się nad tym, jak jej i Maxa rodzina wpłynęła na nich samych i ich wybory życiowe. Ona nigdy nie związała się z ojcem swojej córki, nie czuła też potrzeby urzędowego potwierdzenia swojego partnerskiego związku; Max wybrał egzystowanie w komunie.

Philippa Gregory "Błazen królowej"

Philippa Gregory „Błazen królowej”, Książnica 2013, ISBN 978-83-245-8126-9, stron 576

Hanna Green tak naprawdę nazywa się Verde i pochodzi z Hiszpanii. Do Anglii uciekli z ojcem po tym, jak matkę dziewczynki spalono na stosie pod zarzutem żydostwa. Hannie ciężko się z tym pogodzić i wyrzuca sobie, że nie zdołali jej pomóc. Ojciec zajmuje się drukarstwem i księgarstwem, a że w ich posiadaniu znajdują się księgi mogące zostać uznane za nieprawomyślne, nie czują się bezpieczni i dziewczynka obawia się, że strach nie opuści ich już nigdy.

Pewnego dnia ich sklep odwiedzają wielcy panowie. Jest ich dwóch, ale Hanna widzi jeszcze jednego, emanującego oślepiającą bielą. Okazuje się, że oprócz rzadko spotykanej inteligencji i wykształcenia, posiada również pewien dar: jest obdarzona Wzrokiem, który zsyła na nią wizje z przyszłości.