Danuta Noszczyńska "Luizę pilnie sprzedam"

Danuta Noszczyńska „Luizę pilnie sprzedam”, SOL 2010, ISBN 978-83-62405-01-5, stron 320

Luiza i jej tatuś zawsze byli razem, odkąd młoda kobieta sięga pamięcią. Jej matka osierociła ich, gdy dziewczynka miała półtora roku, a tatuś dwadzieścia dwa. Henryk nigdy nie ożenił się powtórnie, całkowicie poświęcając się córce. Starał się, jak mógł i umiał, żeby zapewnić jej odpowiednie warunki. A że najlepiej wychodził mu hazard i małe szwindelki, to już inna para kaloszy. Na dwudzieste pierwsze urodziny – po których, według tatusia, nabiera się pełnej dojrzałości – otrzymała od niego nietypowy prezent: wyprawili się razem do kasyna. Ale cóż, fortuna nie była po ich stronie i przerżnęli wszystkie pieniądze. Jakby tego było mało, one nie były ich własnością...

Stosik 1/2014, a w nim same skarby

Czas na zaprezentowanie nowości, jakie pojawiły się w mojej biblioteczce:

Stosik mieszany

Monika Jaruzelska "Towarzyszka panienka"

Monika Jaruzelska „Towarzyszka panienka”, Czerwone i Czarne 2013, ISBN 978-83-7700-124-0, stron 280

Monika Jaruzelska, prekursorka stylizacji w Polsce, kierownik działu mody i owej stylizacji w chyba pierwszym polskim magazynie luksusowym dla kobiet, „Twoim Stylu”. Dyrektor kreatywny firmy odzieżowej Deni Cler i jubilerskiej W. Kruk. Dziennikarka, blogerka, szkoleniowiec. Absolwentka polonistyki, studiowała też psychologię. Dla części Polaków, przede wszystkim córka generała Wojciecha Jaruzelskiego, komunistycznego dyktatora, jak sama o nim pisze, który wprowadził stan wojenny.

„Towarzyszka panienka” jest publikacją na poły autobiograficzną, ale bez sztywnego układu chronologicznego czy tematycznego; „opowieść ta składa się z zapisków chwil, które są jak puzzle. Każdy kawałek to scenka w określonym kolorze” (str. 5).

Juliet Grey "Maria Antoina. W Wersalu i Petit Trianon"

Juliet Grey „Maria Antonina. W Wersalu i Petit Trianon”, Bukowy Las 2013, ISBN 978-83-63431-21-1, stron 392

Umarł król, niech żyje król! Maria Antonina wie, że właśnie nadeszła chwila spełnienia. Po śmierci Ludwika XV, wreszcie zostanie królową, czyli zacznie się realizować w roli, do której jest przeznaczona. To będzie triumf: jej i męża, to oni będą najważniejsi, nadając ton życiu poddanych. A więc czas rozwinąć skrzydła.

Z mężem udało jej się zaprzyjaźnić, łączą ich ciepłe uczucia, ale nie wszystko układa się tak, jak Toinette by sobie tego życzyła. I nie tylko ona, jej matka, cesarzowa Maria Teresa, także jest rozczarowana, że młoda władczyni nie ma wpływu na polityczne decyzje Ludwika, na dobór jego najbliższego otoczenia też nie.

Grażyna Jeromin-Gałuszka "Magnolia"

Grażyna Jeromin-Gałuszka „Magnolia”, Prószyński i S-ka 2013, ISBN 978-83-7839-513-3, stron 384

Twoje życie wypełnia praca. Jesteś pilotem, latasz do najdalszych zakątków globu i kochasz to. Tak, to stanowi sedno twojego życia, czujesz, że to ma sens, spełniasz się w tym. W domu czeka na ciebie ukochana żona, dla której zrobiłbyś wszystko. Mieszkasz w luksusowym apartamencie, kupujesz tylko markowe ubrania, a twój gust jest nienaganny – krawat zawsze pasuje do koszuli i nawet koloru skarpetek nie pozostawiasz przypadkowi.

Pewnego dnia twoje złudne szczęście pryska jak bańka mydlana. Lotnictwo wypluwa cię jak przeżutą gumę, złe wyniki badań przekreślają taką piękną karierę. Żona odchodzi, ma dość tego wiecznego czekania, w jakie zamieniłeś jej życie: czeka na ciebie, na to, że będzie prawdziwie razem, że stworzycie pełną rodzinę, bo ona chce mieć dziecko, a nie ma już czasu na odkładanie tego na ciągłe „później”. Twoje serce odmawia ci posłuszeństwa, przechodzisz zawał.

Renata Czarnecka "Barbara i król"

Renata Czarnecka „Barbara i król. Historia ostatniej miłości Zygmunta Augusta”, Książnica 2013, ISBN 978-83-245-8091-1, stron 352

Miłośnikowi współczesnych powieści historycznych na pytanie o przedstawicieli gatunku, przyjdzie na pewno na myśl Philippa Gregory, dzięki której mamy możliwość poznawania historii Anglii ujętej w dwa cykle: „Wojna Dwu Róż” o bratobójczej walce między Yorkami i Lancasterami, oraz tudorowski. Ja osobiście ciepło wspominam również lekturę książek autorstwa C. W. Gorntera (zwłaszcza świetną „Ostatnią królową”), a niedawno do tego zacnego grona dołączyła Juliet Grey z jej spojrzeniem na losy Marii Antoniny. Natomiast jeśli chodzi o polskich autorów, do tej pory wydawało mi się, że nie mamy się czym pochwalić w tej dziedzinie. No to źle myślałam. Właśnie poznałam pióro Renaty Czarneckiej.

Danuta Noszczyńska "Pod dwiema kosami czyli przedśmierne zapiski Żywotnego Mariana"

Danuta Noszczyńska „Pod dwiema kosami czyli przedśmiertne zapiski Żywotnego Mariana”, SOL 2011, ISBN 978-83-62405-16-9, stron 320

„W pierwszych słowach zapisków moich raczej wypada mi przedstawić się wraz z najbliższym otoczeniem moim, co niniejszym czynię: ja nazywam się Żywotny Marian, żona moja Żywotna Apolonia. Z małżeństwa naszego syn Żywotny Tadeusz zrodzony został, a także cztery córki” (str. 7). „Kiepskawo ostatnimi czasy ze zdrowiem moim i gdybym postanowił uwiecznić dla potomnych losy swoje, pora po temu najwyższa” (str. 11). Co też Żywotny Marian czyni, bo wiek ku temu również odpowiedni nastał. Dwie kosy nad Marianem wiszą, czyli dwie siódemki, a nie wiadomo, czy nań nie spadną; i przecież jest co utrwalać, bo życie miał Żywotny bogate. I ludzkość nie zniosłaby tej pustki, jaka by po nim została.

Marta Obuch "Miłość, szkielet i spaghetii"

Marta Obuch „Miłość, szkielet i spaghetti”, SOL 2012, ISBN 978-83-62405-24-4, stron 336

Częstochowa z Jasną Górą i pielgrzymami. Miejsce święte. Czy to możliwe, żeby w tak ważnym dla wielu katolików miejscu zalęgła się mafia...? Nie, to chyba nieprawda, przecież nowy szef Doroty jest taki piękny! Jak mógłby być gangsterem? Zatrudniła się u niego na stanowisku pielęgniarko-kucharki, to pierwsze z uwagi na jego złamaną kończynę górną. Z gotowaniem jest jednak mały problem, a w zasadzie olbrzymi, bo na kuchni Dorota się nie zna, a szczytem jej możliwości jest podanie herbaty. Ale z takiej pracy nie zrezygnuje bez walki, o nie, zrobi wszystko, byleby tylko zostać w tej cudownej willi i nie wracać do mieszkania dzielonego z upierdliwą matką, ciotką Czesią i młodszą siostrą, Eweliną. Starsza, Julia, jakoś nie chce podzielić się swoją przestrzenią życiową. U Alessandro, zwanego Aldente, nie tylko nikt jej nie wypomina każdej zużytej kropli wody, ale jeszcze lekką ręką każe jej brać pieniądze, ot tak, z szuflady, a żeby wygodniej było jej robić zakupy, przekazuje kluczyki do samochodu.