Sławomir Koper "Gwiazdy kina PRL"

Sławomir Koper „Gwiazdy kina PRL”, Czerwone i Czarne 2014, ISBN 978-83-7700-150-9, stron 328

Władze komunistyczne wykorzystywały każdy instrument, by zaszczepiać i utrwalać swoją ideologię w narodzie. Czy mogli się więc obejść bez kinematografii, odradzającej się po zakończeniu II wojny światowej? Oczywiście, że nie. W Polsce już w 1945 r. utworzono przedsiębiorstwo „Film Polski. Uzyskało ono monopol na realizację filmów na terenie kraju oraz dystrybucję produkcji zagranicznych” (str. 16). Wkrótce później rozpoczęły działalność łódzka Wytwórnia Filmów Fabularnych i Szkoła Filmowa, która z czasem zaczęła obrastać w legendy. Rozwinęła się tzw. szkoła polska, a w niej same wielkie nazwiska, na czele z Andrzejem Wajdą, ale swoje do powiedzenia mieli też Munk czy Morgenstern.

Jerzy Besala "Polskie królowe"

Jerzy Besala „Polskie królowe. Zawiedzione miłości. Odtrącone i niekochane”, Bellona 2014, ISBN 978-83-11-13119-4, stron 336

Szeroko rozumiane publikacje historyczne, nie tylko powieści, ale i te popularnonaukowe, stanowią jeden z najchętniej wybieranych przez mnie gatunków literackich w ostatnim czasie. Skutkuje to tym, że nie jestem już tak całkiem „zielona”, jeśli chodzi o wiedzę na temat dziejów naszego kraju (pomijając tę szkolną). Szczególnie upodobałam sobie te pozycje, które podchodzą do historii w sposób daleki od podręcznikowego i prezentują bohaterów, o których wcześniej nie słyszałam, lub też tylko obili mi się oni o uszy. Dotyczy to zwłaszcza kobiet, które pełniły ważną rolę, często zbyt mało podkreślaną i dziś już trochę zapomnianą. Bywały też takie niewiasty, które historia pamięta, ale jako te nieszczęśliwe, bo niekochane, odtrącone. O takich właśnie pisze Jerzy Besala, poświęcając swoją uwagę polskim królowym, które nie miały szczęścia w życiu osobistym.

Dorota Ponińska "Podróż po miłość. Emilia"

Dorota Ponińska „Podróż po miłość. Emilia”, Nasza Księgarnia 2013, ISBN 978-83-10-12149-7, stron 368

Powstanie listopadowe w brutalny i smutny sposób odcisnęło się na życiu Emilii Konarskiej. Jej ojciec, za udział w walce, został pojmany, a ich majątek uległ konfiskacie. Wraz z matką znalazły schronienie u krewnych, ale po śmierci rodzicielki dziewczynka trafiła do szkoły klasztornej. Gdy ból żałoby odrobinę zelżał, w powtarzalności i schematycznym rytmie rytuałów, odnalazła spokój i bezpieczeństwo, ciesząc się także wielką sympatią przeoryszy, matki Teodozji. Teraz, gdy dziewczyna osiągnęła odpowiedni wiek, a jej charakter się wykrystalizował, matka Teodozja wybiera ją na swoją następczynię. Dla Emilii to najwyższy zaszczyt i choć trochę się boi, postanawia spełnić pokładane w niej nadzieje i zostać najlepszą matką przełożoną w historii zgromadzenia.

Katarzyna Archimowicz "Miłość w Burzanach"

Katarzyna Archimowicz „Miłość w Burzanach”, Black Publishing 2014, ISBN 978-83-7536-766-9, stron 456

Greta Marecka pracuje w banku jako analityk. To zajęcie doskonale odpowiada jej charakterowi, woli pracować w samotności, bo zbyt dużo ludzi wokół niej nie jest warunkiem koniecznym do funkcjonowania. Podobnie jest zresztą w życiu prywatnym, jej najbliżsi to mąż Grzegorz i ukochany stryj Michał. Ten drugi jest księdzem i sprawuje rządy na parafii w Burzanach na Polesiu, ich rodzinnej miejscowości. Michał, choleryk, u którego najpierw czyn, a później myśl, ale i serce na dłoni, sam odbudował rodowy dworek, w którym Greta uwielbia gościć – tam ładuje akumulatory i odpoczywa od zgiełku stolicy.

Porcja zapowiedzi

Dawno nie było zapowiedzi. Może nie ma ich bardzo dużo, ale z tego grona zdecydowaną większość chciałabym przeczytać.

Zaczynamy od Prószyńskiego.

20.05.2014.

W oddalonym od głównych dróg bieszczadzkim zakątku znajduje się pensjonat Magnolia. Jego niepowtarzalną atmosferę tworzą niezwykłe kobiety: Czesia Gawińska, wspaniała kucharka, malująca obrazy Doris, kelnerka Małgorzata, Marlena, która zagląda tu codziennie na kawę. Pewnego dnia do Magnolii przyjeżdża autor popularnych niegdyś kryminałów Maurycy Murawski. Pragnie odszukać miejsce, które dawno temu zaczarowało go niezwykłą aurą, inspirując do napisania pierwszej powieści.

Maurycy poznaje emerytowanego komendanta policji, który każdemu, kto zatrzymuje się pod sklepem na środku wsi, pokazuje fotografię zaginionej dziewczynki. Robi to już od dwunastu lat. Autor powieści kryminalnych i były policjant pochylają się nad tragicznymi wydarzeniami z przeszłości, z którymi teraźniejszość, z kobietami z Magnolii w roli głównej, zdaje się nie mieć nic wspólnego. Ale tylko do pewnego momentu.

Iwona Jurczenko-Topolska "Podróżą każda miłość jest"

Iwona Jurczenko-Topolska „Podróżą każda miłość jest”, Muza 2014, ISBN 978-83-7758-644-0, stron 400

Życie nie jest sprawiedliwe, pomyślałam, gdy znalazłam gdzieś w sieci wiadomość, że Iwona Jurczenko-Topolska nie żyje. W 2006 r. przeczytałam publikację jej autorstwa pt. „Bociany przylatują zimą”. Jest to opowieść o rodzinie, którą wraz z mężem stworzyli dla trójki dzieci, adoptowanego rodzeństwa. Choć czas zatarł szczegóły, to jednak pozostało mi po niej wrażenie ogólnego zachwytu i przekonanie, że to wartościowa i piękna książka. Gdy więc zobaczyłam „Podróżą każda miłość jest”, byłam pewna, że to będzie tak samo cenna lektura. I nie pomyliłam się.

Amanda Coplin "Morelowy sad'

Amanda Coplin „Morelowy sad”, Black Publishing 2014, ISBN 978-83-7536-763-8, stron 488

William Talmadge był dzieckiem, kiedy stracił ojca w wypadku w kopalni. Razem z matką i siostrą przeprowadził się i zamieszkał z dala od ludzi i ich siedzib. Gdy matka odeszła, zostali we dwójkę, a ich świat wypełniała praca w sadzie, który z czasem miał się rozrastać. Tę zwyczajną, ale jak się wydawało Williamowi – dobrą – codzienność, przerywa niespodziewane zniknięcie Elsbeth. To wydarzenie położy się cieniem na całym życiu Talmadge’a, ponieważ nigdy nie uda się ustalić, co właściwie się stało, bo w lesie, do którego się wybrała, znaleziono tylko jej czepek.

Sławomir Koper "Życie prywatne elit Drugiej Rzeczypospolitej"

Sławomir Koper „Życie prywatne elit Drugiej Rzeczypospolitej”, Bellona 2013, ISBN 978-83-11-12148, stron 320

Czy polityk ma życie prywatne? W obecnych czasach może tak, ale w czasach Drugiej Rzeczypospolitej jego aktywność stanowiła ciąg dalszy działalności politycznej. „Politycy z racji zajmowanych stanowisk biorą udział w równego rodzaju rautach, bankietach, galowych przyjęciach odbywających się o różnych porach dnia lub nocy. To stały element życia zawodowego, ale również życia towarzyskiego” (str. 14). To między innymi o tym pisze Sławomir Koper w kolejnej książce z cyklu poświęconego barwnym czasom międzywojnia. Tym razem skupia się na ludziach władzy; ich rozwój w sferze politycznej przypadł na lata rozkwitu życia towarzyskiego po odzyskaniu przez Polskę niepodległości w 1918 r.