Eryk Ostrowski „Charlotte Brontë i jej siostry śpiące”, MG
2013, ISBN 978-83-7779-148-6, stron 624
„Bądź ze mną zawsze – przyjmij jaką chcesz postać –
doprowadź mnie do obłędu! – tylko nie zostawiaj mnie! Och, Boże – tego nie da
się wypowiedzieć! Nie mogę żyć bez mego życia! Nie mogę żyć bez mojej duszy!”
(str. 370*). „Wichrowe Wzgórza” po raz pierwszy przeczytałam chyba w szóstej
klasie szkoły podstawowej. Od tamtej pory wracałam do nich jeszcze parokrotnie,
cały czas będąc zdania, że słowa przywołane powyżej to jeden z najpiękniejszych
cytatów w dziejach literatury. Ze wszystkich powieści sygnowanych nazwiskiem
Brontë, znam tylko tę jedną, więc nie mogę nazwać się specjalistką czy też
znawczynią twórczości słynnych sióstr. Z tego też powodu sama nie wiem, jak
ustosunkować się do publikacji Eryka Ostrowskiego.
