Agnieszka Wojdowicz "Niepokorne. Judyta"

Agnieszka Wojdowicz „Niepokorne. Judyta”, Nasza Księgarnia 2016, ISBN 978-83-10-12857-7, stron 432

Jest rok 1905. Gdzieś na rubieżach toczy się wojna rosyjsko-japońska, a Polacy angażują się w walkę przeciwko zaborcy. Klara Stojnowska krąży między Krakowem a Warszawą, przewożąc cenne ładunki. Poglądy socjalistyczne przejęła częściowo od Andrzeja, swojego partnera, któremu jednak brakuje czasu na ich manifestowanie; praca lekarza pochłania go bez reszty. Związek Klary i Andrzeja ciągle nie zyskał aprobaty ojca dziewczyny; tak samo jak ona sama nie jest zbyt szczęśliwa, gdy jej brat Maurycy ponownie spotyka się z jej przyjaciółką Judytą. Panna Schraiber nadal nie wie, gdzie jest jej miejsce do życia: w Wiedniu tęskni za Krakowem, w Krakowie wraca myślami do Wiednia. Maks jest jej najlepszym przyjacielem i świetnym ojcem dla jej córki, ale nie dostarcza jej takich przeżyć jak Maurycy. Jest coraz bardziej przekonana, że spełnienie czeka ją tylko ze Stojnowskim, boi się jedynie tego, jak na zmianę sytuacji zareaguje tak bardzo przywiązana do ojca Hania. Eliza Wiebracht jest kochającą żona i matką, która marzy o otwarciu własnej drogerii farmaceutycznej. Wszystko jej się układa, poza jednym: sen z powiek spędza jej to, że ukochana babcia nadal nie zaakceptowała jej małżeństwa z Austriakiem. Czy trzy przyjaciółki odnajdą wreszcie spokój?

Agnieszka Wojdowicz "Niepokorne. Klara"

Agnieszka Wojdowicz „Niepokorne. Klara”, Nasza Księgarnia 2015, ISBN 978-83-10-12712-9, stron 416

Jest rok 1896. Trzy niepokorne przyjaciółki nadal walczą o możliwość życia zgodnie z własnymi przekonaniami. To, co one same uważają za dobre dla siebie, nie podoba się najbliższemu otoczeniu. Eliza Pohorecka nie uzyskuje akceptacji babci dla swojego narzeczonego Antona – starsza pani nie chce w swojej rodzinie Austriaka. Dziewczyna nie spocznie także, póki nie wywalczy prawa do zdawania egzaminu magisterskiego z farmacji. Klara Stojnowska, jako dziennikarka lwowskiej gazety, chce napisać relację ze strajku robotnic w krakowskiej fabryce cygar. Styl egzystencji, jaki wybrała – chęć samodzielnego utrzymywania się, mieszkanie z dala od rodziców, brak przekonania do małżeństwa jako jedynej słusznej drogi dla kobiety – a przede wszystkim głoszone z dumą poglądy sprawiają, że nie może znaleźć wspólnego języka z rodzicami, szczególnie z ojcem. Gdy poznaje Jerzego, zaczyna się zastanawiać nad rolą miłości w swoim życiu. Judyta Schraiber, po godzinach spędzonych na rozmyślaniach, decyduje się na wyjazd do Wiednia. Tam również projektuje tkaniny, ale ma szanse na zaprezentowanie ich szerszemu gronu. Ma nadzieję, że wszystko, co najgorsze, już za nią, i że teraz będzie tylko lepiej. 

Agnieszka Wojdowicz "Niepokorne. Eliza"

Agnieszka Wojdowicz „Niepokorne. Eliza”, Nasza Księgarnia 2014, ISBN 978-83-10-12518-7, stron 432

Gdy w 1846 roku Elżbieta Pohorecka przysięgała austriackim żołnierzom, że im nigdy nie wybaczy doznanej z ich strony krzywdy, nawet nie przypuszczała, że pół wieku później jej nieprzejednana postawa wpłynie na życie wnuczki, Elizy. Dziewczyna do tej pory praktykowała w otwockiej aptece oraz pomagała matce w prowadzeniu pensjonatu i opiece nad młodszą siostrą. Teraz jednak spełnia się jej największe marzenie: zostaje hospitantką Studium Farmaceutycznego na Uniwersytecie Jagiellońskim. Nie oznacza to, że wszyscy przyjmują ją z otwartymi ramionami: część profesorów nadal jest przeciwna edukacji kobiet, których jedyną rolą – według nich - powinno być zamążpójście i rodzenie dzieci.