Wygraj "Epokę hipokryzji"!

Do treści regulaminu doszedł jeden punkt. Odpowiedzi można udzielać także na fan page'u bloga.

Joanna Skwarek "Żona Lota jeszcze się zastanowi"

Joanna Skwarek „Żona Lota jeszcze się zastanowi”, Pascal 2015, ISBN 978-83-7642-523-8, stron 464

Istota życia Niny Lot sprowadza się do określenia „żona Lota”. Od sześciu lat jest żoną swojego męża i chce być cała dla niego, ale ten nie poświęca jej tyle czasu i uwagi, ile ona by chciała. Kocha go, chyba nawet za bardzo, i wie, że będzie jej trudno się pozbierać, gdy już ją zostawi. Chciałaby, żeby choć raz był dla niej tak czuły, jak dla swojego iPada, na którym bezustannie wynajduje informacje o klęskach i katastrofach na świecie, jak choćby o kolejnym wybuchu wulkanu gdzieś w Patagonii. 

Tak właściwie Nina chyba nigdy nie żyła sama dla siebie. Z opieki matki gładko przeszła pod opiekę męża. Przyzwyczaiła się, że to inni podejmują decyzje za nią, ona tylko płynie z prądem. Nawet gdy spotyka się najlepszą przyjaciółką, ta też jej radzi, co ma dalej ze sobą zrobić, bo to Ewa jest bardziej przekonana, że tak dłużej być nie może.

Remigiusz Piotrowski "Rozkaz: Trzaskać!"

Remigiusz Piotrowski „Rozkaz: Trzaskać! Zapomniane akcje polskiego podziemia”, PWN 2015, ISBN 978-83-7705-857-2, stron 398

Na kartach polskiej historii odnajdziemy wydarzenia, którymi możemy się chwalić, oraz osoby, z których jako naród możemy być dumni. Choć tak naprawdę, jeśli chodzi o edukację i pamięć, raczej skupiamy się – i tego też jesteśmy uczeni – na elementach martyrologicznych, na tym, co tak mocno doświadczało, co przynosiło ból, łzy i śmierć. Fakt, wielkie koła historii nigdy nas nie oszczędzały, ale może tym bardziej powinniśmy podkreślać te pełne chwały epizody, radosne momenty zwycięstwa. W moich oczach jednym z takich zjawisk jest polskie państwo podziemne, działające w czasie okupacji, „jedyny w swoim rodzaju i bodaj największy w historii świata ruch oporu. Choć działał w ukryciu, stworzył w krótkim czasie tajne państwo z własnym sądownictwem, oświatą, całym pionem administracji cywilnej, armią, a nawet prasą. Skala jego osiągnięć, biorąc pod uwagę rzeczywistość, w której przyszło mu funkcjonować, wprawia w zdumienie” (str. 8). I to właśnie o akcjach inicjowanych przez podziemie pisze Remigiusz Piotrowski - o tych, które nie są powszechnie znane bądź uleciały już z pamięci, pozostając jedynie we wspomnieniach uczestników i świadków.  

Paweł Kowal, Mariusz Cieślik "Jaruzelski. Życie paradoskalne"

Paweł Kowal, Mariusz Cieślik „Jaruzelski. Życie paradoksalne”, Znak Literanova 2015, ISBN 978-83-240-2700-2, stron 416

„Jaruzelski to temat, na który opinię ma każdy Polak” (str. 357). Taką tezę w podsumowaniu swojej książki stawiają Paweł Kowal i Mariusz Cieślik. Nie mogę się z nią zgodzić, bo sama do tej pory nie oceniałam postawy generała Wojciecha Jaruzelskiego. Uznawałam, że nie mam ku temu odpowiedniej wiedzy – jakkolwiek interesuję się PRL-em, to wymiar polityczny ostatniej dekady epoki nie pociągał mnie szczególnie – a po drugie, sądzę, że nawet teraz nie mam do tego prawa, ponieważ nie było mnie jeszcze na świecie, gdy wprowadzano stan wojenny – to ludzie, którzy go doświadczyli, mogą się na ten temat wypowiadać, nie ja. Mogłam natomiast mieć zdanie na temat protestów, które miały miejsce w czasie pogrzebu generała rok temu i wyraziłam je przy okazji książki „Rodzina” córki ministra i prezydenta, Moniki Jaruzelskiej.

Małgorzata Klunder "Robert i Róża"

Małgorzata Klunder „Robert i Róża. Niziołkowie z ulicy Pamiątkowej”, Replika 2015, ISBN 978-83-7674-637-7, stron 352

Barwną rodzinę Niziołków, która po licznych przeprowadzkach osiada wreszcie przy ulicy Pamiątkowej, tworzą Róża i Robert oraz trójka ich dzieci: Gosia zwana Perełką, Jan Perygryn i wreszcie ta o najbardziej oryginalnym imieniu: Elanora Pulcheria, w skrócie Elka. Gdybyś zawitał w ich progi, najpewniej zamiast dzień dobry wyrwałoby ci się: „Ooo, ile książek”. Bo te były wszędzie, gdzie się dało, a gdzie się nie dało, tam też były. Gdy spotyka się dwoje ludzi kochających czytać, nie może być inaczej i swoim dzieciom to uczucie przekazują w genach. Cała rodzina najmocniej kocha „Władcę Pierścieni”; życiem bohaterów Tolkiena prawie że oddychają; niezliczone też spory toczą o literaturę i jej ekranizacje. Ale jedno jest niezmienne i trwa: miłość do książek.  

Małgorzata Gutowska-Adamczyk, Marta Orzeszyna "Paryż. Miasto sztuki i miłości..."

Małgorzata Gutowska-Adamczyk, Marta Orzeszyna „Paryż. Miasto sztuki i miłości w czasach belle époque”, Wyd. Naukowe PWN 2012, ISBN 978-83-01-17103-2, stron 408

W drugiej klasie liceum byłam na wycieczce we Francji. Jej program obejmował Paryż, trzy zamki nad Loarą i Disneyland. Gdy myślę o niej dzisiaj, uznaję, że byłam za młoda, by w pełni docenić miejsce, w którym się znalazłam. I gdybym dzisiaj miała możliwość ponownego zawitania do stolicy Francji, na czym innym koncentrowałabym uwagę i przede wszystkim bardziej bym się przygotowała. A gdybym miała dużo czasu w zanadrzu, to zakładam, że chciałabym poznać to, co nieoczywiste, czyli skupić się na tym, co nie najbardziej dla miasta charakterystyczne – i przez to oblegane przez turystów – ale na tym, co znajdujące się bardziej z dala od ludzkich oczu, na czymś mniej znanym. Przyjęłabym także perspektywę historyczną, chcąc wiedzieć, jak dane miejsca wyglądały kiedyś, jakie były ich dzieje. I pomocą byłyby mi książki takie jak „Paryż...” Małgorzaty Gutowskiej-Adamczyk i Marty Orzeszyny.

Pierre Lemaitre "Koronkowa robota"

Pierre Lemaitre „Koronkowa robota”, Muza 2015, ISBN 978-83-7758-996-0, stron 416

Camille Verhoeven nawet nie przypuszcza, że ma przed sobą być może najtrudniejsze śledztwo w swojej karierze. Podwójna zbrodnia w jednym z podparyskich loftów rodzi przekonanie, że ma do czynienia z mordercą wyjątkowo perwersyjnym i brutalnym. Udaje mu się powiązać to morderstwo z inną niewyjaśnioną sprawą – elementem wspólnym jest odcisk palca wykonany pieczątką. Camille jest coraz bardziej przekonany, że morderca za źródło inspiracji obrał literaturę kryminalną – jego zbrodnie idealnie naśladują te opisane w klasykach gatunku. „Czarna Dalia” i „American Psycho” – to na pewno, ale jakie jeszcze książki może wykorzystać?

Małgorzata Mroczkowska "Angielskie lato"

Małgorzata Mroczkowska „Angielskie lato”, Czwarta Strona 2015, ISBN 978-83-7976-259-0, stron 360

Anna od lat mieszka w Anglii. W Londynie zapuściła korzenie; jest tłumaczem literatury medycznej, zajmuje się też domem, w którym mieszka razem z mężem Walterem, lekarzem. Nie mają dzieci, a ich życie płynie spokojnym nurtem. Któregoś dnia zaskoczona Anna odbiera telefon od przyjaciółki z Polski. Syn Heleny szuka wakacyjnej pracy. Anna postanawia go zatrudnić, bo tak się składa, że Walter chce wyremontować, a później sprzedać, swój dom rodzinny. Jego matka właśnie zmarła, a że nie łączyły ich ciepłe uczucia – a i wspomnień z dzieciństwa nie zalicza do tych najprzyjemniejszych – syn chce raz na zawsze zamknąć ten rozdział swojej przeszłości.