Dawno nie było stosiku:)

Dawno nie zamieszczałam zdjęć moich nabytków, a trochę w ostatnim czasie ich przybyło. Oto one:)

Stosik częściowo recenzyjny, częściowo wygrany:

W skrócie

Dziś krótkie refleksje nad przeczytanymi ostatnio książkami, które nieszczególnie przypadły mi do gustu:

Od wydawcy:
Ikona polskiego kina u szczytu sławy, rozczarowana dotychczasowym życiem, także sobą, wyrusza do Indii i Tybetu, gdzie spotyka Dalajlamę. Odkrywa świat buddyzmu i samą siebie. Pytanie „kim jestem?” powraca do niej obsesyjnie. Dlatego wytrwale kroczy drogą zen. W końcu sama zostaje nauczycielką buddyzmu - prowadzi medytacje. Po latach nieoczekiwanie wraca na ekrany. Dlaczego i czy wbrew sobie?

O swoich wątpliwości, wyborach życiowych i rodzącej się świadomości tego, kim naprawdę jest... o fascynującym i kolorowym życiu, z dystansem i poczuciem humoru rozmawia z Arturem Cieślarem.

Philippa Gregory "Córka Twórcy Królów"

Philippa Gregory „Córka Twórcy Królów”, Książnica 2013, ISBN 978-83-245-8089-7, stron 440

Druga polowa XV wieku. Na tronie zasiada Edward IV York, którego panowanie stało się możliwe dzięki opiece i wsparciu ze strony Ryszarda Neville’a, hrabiego Warwick. To jego kampania zapewniła młodemu władcy koronę. To on nauczył go wszystkiego o sztuce walki, udzielał pomocy, toczył bitwy w jego imieniu. Teraz miał być jego najważniejszym doradcą, ale to nie będzie możliwe. Młody król, w tajemnicy przed swym protektorem, poślubia Elżbietę Woodville, córkę Jakobiny i barona Rivers. Całkowicie nią zauroczony ulega wpływom jej samej oraz jej licznej rodziny. To dla Neville’a policzek wymierzony przez wychowanka, któremu tyle poświęcił. Jego ambicje każą mu szukać innych powiązań z rodziną panującą, sięgając po królewskiego brata, Jerzego, dla starszej ze swych córek, Izabeli. A jest przecież jeszcze młodsza, Anna. Z czasem ona sama zechce wypełnić wolę i wizję swojego ojca, Twórcy Królów.

Izabela Jung "Chuliganka"

Izabela Jung „Chuliganka”, Czarna Owca 2013, ISBN 978-83-7554-730-6, stron 288

Niejedna z nas mogłaby pozazdrościć Ewie, bohaterce debiutu literackiego Izabeli Jung. Mąż, elegancki, zadbany, z perspektywami, przynoszący do domu niemałe pieniądze. Dwójka dzieci, półtoraroczny Kacperek i przedszkolak Piotruś. Dom, duży, urządzony ze smakiem. Po latach pracy przy reklamie domu mediowego, własna firma, dająca możliwość nie tylko skorzystania ze zdobytego wykształcenia, ale też robienia tego, co się lubi.

Los? Przypadek? Przeznaczenie? Jakkolwiek to nazwać, w jej domu pojawił się on, Zeliem. Należał do ekipy remontującej poddasze. Ciemnej karnacji Czeczen, młody, promieniujący męskością. To było jak trafienie pioruna. Sama nie wiedziała, co się z nią dzieje, ale chciała, musiała być blisko niego.

Sarah Jio "Dom na plaży"

Sarah Jio „Dom na plaży”, Znak 2012, ISBN 978-83-240-2267-0, stron 296

Anne wychowała się w zamożnej rodzinie. Jej dorosłe życie zostało zaplanowane już w dzieciństwie. Dwie matki pomysł małżeństwa swoich dzieci uznały za idealny. Teraz nadszedł czas przypieczętowania tamtych ustaleń: 21-latka ma poślubić Gerarda, najmłodszego wiceprezesa znanego banku. Dobrze wie, zgodnie z jakimi prawidłami będzie się rozwijać jej związek, jakie będzie miała obowiązki, ale ona chciałaby od życia czegoś więcej, niż tylko bogactwa i zaproszeń na wystawne przyjęcia. Kiedy więc na spotkaniu zaręczynowym jej najlepsza przyjaciółka, Kitty, oświadcza, że wyjeżdża na Bora-Bora, by dołączyć do stacjonujących tam pielęgniarek, których zadaniem jest opieka nad rannymi z rejonu walk na południowym Pacyfiku, dziewczyna nie waha się dłużej. Chce wyjechać razem z Kitty.

Agnieszka Kowalska "Czas na mnie... Opowieść o Maćku Kozłowskim"

Agnieszka Kowalska „Czas na mnie... Opowieść o Maćku Kozłowskim”, Czerwone i Czarne 2013, ISBN 978-83-7700-065-6, stron 232

Maciej Kozłowski urodził się w 1957, a zmarł w 2010 roku. Aktor szerszej publiczności znany raczej z ról serialowych i filmowych kreacji gangsterów czy innych czarnych charakterów. Grał w Teatrze Narodowym w Warszawie, ale chyba najlepiej zapamiętany został jako Krzywonos w ekranizacji „Ogniem i mieczem”. Zmarł na wirusowe zapalenie wątroby typu C.

Agnieszka Kowalska jest malarką, tworzy portrety. Była żoną Macieja Kozłowskiego. Niedługo, pobrali się w 2008 r. Niedługo z perspektywy osoby z zewnątrz, która ich nie zna; dla nich te wspólne lata, także te przed ślubem, były kwintesencją życia. „Czas na mnie...” jest opowieścią o człowieku, nie o aktorze; jak pisze sama Kowalska – to zadanie, przedstawienie jego dorobku artystycznego, pozostawia dokumentalistom.

Joanna Fabicka "Second Hand"

Joanna Fabicka „Second Hand”, W.A.B. 2013, ISBN 978-83-7747-725-0, stron 304

Gdzieś w Polsce, chciałoby się powiedzieć: na końcu świata. Podlewo, mała miejscowość wegetująca w szarej rzeczywistości PRL-u. Ludzie tu dawno pozapominali o marzeniach, tu trzeba już tylko trwać, żyjąc z dnia na dzień, ulegając podszeptom najprostszych instynktów. Tu drobni lub więksi pijaczkowie podtrzymują drzewka często rachityczne jak oni sami. Tu kobiety między jednym a drugim, czy jeszcze którymś dzieckiem, zajmują się domem, polem, całym gospodarstwem, oganiając się od nienasyconego męża. Jako parafianie zupełnie nie spełniają oczekiwań swego proboszcza, który na spotkaniach w dekanacie nie za bardzo może się pochwalić statystykami ślubów i pogrzebów. I tylko jedna rodzina kobiet wyróżnia się w tej brzydocie.

Jadwiga Czajkowska "Macocha"

Jadwiga Czajkowska „Macocha”, Prószyński i S-ka 2013, ISBN 978-83-7839-453-2, stron 504

Iza jest chemikiem. Pracuje w firmie kosmetycznej, opracowując nowe receptury. Kiedyś, jeszcze przed studiami, zarzekała się, że nie zwiąże się nigdy z wdowcem, tymczasem, jak to z zarzekaniem bywa, przychodzi jej zmienić plany. Poznała Piotra, ojca 13-letniego Tadeusza i 11-letniej Zosi. Przeprowadzka do nowego mieszkania to tylko jedno z licznych wyzwań, jakie przed nią stoją. Z życia pełnego wolności i spontaniczności, wkracza w świat trzyosobowej rodziny, uporządkowany, wymagający od niej spełniania określonych obowiązków.

Izie wcale nie jest łatwo. Musi pogodzić pracę z życiem domowym. Nie akceptuje pomysłu męża, który chce, żeby zrezygnowała z pracy tylko po to, by dzieci nie musiały same przygrzewać sobie zupy. Najtrudniej jednak wyglądają kontakty z Zosią.